Een liedje met een rare geschiedenis. Jim had een melodietje - eigenlijk alleen maar een refreintje - gemaakt met de voorlopige Engelse woorden 'coming coming home again'. Jos had daar een tekst op gezet, iets dat klonk als 'komme komme kom mijn duiveke', over een duivenmelker die zijn duiven probeert te lokken. De melodie die hij voor de strofen eraan breidde maakte er een totaal ander nummer van, en dat vond Jim (romanticus) niet gevoelig genoeg. Het nummer raakte in de vergeethoek, tot Zjuul het idee opperde er iets over paters mee te maken, 'dansen met de paterkes' dus. Dus sloeg de Jos weer aan het componeren en het resultaat is gekend. 'Coming home' is amper terug te vinden en de oorspronkelijke melodie van de duivenmelker is zit nog in de mandoline-intro van de Zjuul. Het nummer is ondertussen een evergreen geworden en doet het nog altijd op live-optredens.
1 Am 'k ging over- C lest is G nor d' ab- Am dij voor nen halleven G bak trap- Am pist den abt die C kwam ter- Am stond naar mij en hij vroeg me: G wel wad- Am dist gij F zijt ne ferme Am vent meneer, komt F gij is efkes Am mee en 't was in C de kap- Am el dattem ineens da G voorstel Am dee: zeg wild' is: Refrein Am dansen met de G paterkes, dansen in d' ab- Am dij dansen met de G paterkes van a 1 a 2 a Am 3 2 ik riep er drekt mijn vrienden bij en we gingen d'r oep retrait 't was ni voor de bezinning nee 't was ni voor het gebed 't was ook ni voor de stilte en de rust in die abdij 't was ni voor mee trappist te brouwen in die brouwerij 't was voor te: 3 de rust van dees abdij die wordt door nikske ni verstoord ne zucht, nen hoest, ne vloek, ne scheet wordt zelden hier gehoord maar af en toe is't speeltijd en dan rinkelt d'r een bel dan komen wij allemaal samen dicht bijeen in de kapel dan gaan wij: 4 ik staan hier in de brouwerij me een stuk in mijne frak de kees die'k fabriceer d'r kunde goe van nor 't gemak 'k trek elleken dag aan 't klokkespel, en ik, ik mediteer 't is enkel met de speeltijd dakkik ook is wa presteer, dan kan ik: 5 het belleke klinkt maar ene keer en wij zen al present wij vinden onzen draai hier lak een fluitje van ne cent den abt klopt in zijn handen, en wij staan oep een rij wij stampen ons sandalen uit en weg vliegt onze pij, want wij gaan:
